Esta festa é tan especial que coincide co Día do Traballo; a XXXV Festa da Filloa de Muimenta, declarada Festa de Interese Turístico de Galicia, ten lugar o 1 de maio. Este ano celébrase no recinto feiral Manuel Vila López e conta co apoio da Xunta de Galicia. Tamén estiveron presentes no evento o alcalde de Cospeito, Armando Castosa; o coordinador do evento, José Manuel Rus; e representantes do comité organizador, entre outros.
18.000 filloas tendidas
As filloeiras traballaban a toda máquina; os dedos de 150 voluntarios estaban listos para virar e servir as súas filloas, satisfacendo os gustos de 25.000 comensais. As filloas pódense rechear con crema de abelás e cacao, nata montada, mel, marmeladas e recheos salgados que van desde xamón e queixo ata espinacas e cogomelos. Tamén se organizou unha ampla gama de actividades, porque esta festa gastronómica é tamén cultural. A páxina web paxinasgalegas publicou a programación, que comezou ás 11:00 horas con música tradicional, baile, pandereteiras, sesión vermú, artesanía e os Premios de Relato Curto e Debuxo, culminando na cerimonia de clausura con Os do Campo e os “Pandereteiros do Inferno”. Os organizadores do evento quedaron moi satisfeitos coa cálida acollida que tivo esta edición, tanto polo número de asistentes como pola actuación dos colaboradores, que fixeron posible que a Festa da Filloa seguise crecendo e consolidándose como un referente en Galicia.
De Roma con amor
A preparación deste produto, así como o seu nome, que pode derivar da palabra grega phyllon, que significa folla, provén da tradición romana. Na preparación empregaban especias, mel, leite e fariña, tal e como se describe na páxina web albariño.com.Esta masa, punto de partida para facer filloas, prepárase mesturando ovos con leite, caldo ou sangue de porco e fariña. A mestura frítese despois nunha tixola ou nunha fiolleira ou filloeira untada con un pouco de manteiga ou, preferentemente e segundo a tradición, con manteca de porco (unto).
As filloas á pedra —feitas cun método de cocción ancestral— consiste en verter a masa sobre unha pedra plana que foi quentada sobre un lume de leña ou un fogón de gas. As filloas preparadas deste xeito, ademais de ter un sabor distintivo, adoitan ser cadradas ou rectangulares, seguindo a forma da pedra. Este legado romano e celta é unha tradición que correu como sangue polas veas ao longo do Camiño de Santiago; sobrevive con moitos nomes en Europa, pero a personalidade innegable da filloa, celebrada e saboreada, é unha herdanza do sabor galego.
